Elkarrizketa hau egin
ahal izateko, Batxilergoan izandako irakasle bati laguntza eskatu diot.
Irakasle honek, Maitane Urtizberea du izena eta ikasketak egin zituen bitartean
saskibaloiko Espainiako selekzioan jolasten zuen.
Hasteko, irakasle izateko
matematikako lizentziatura ikasi zuen. Beranduago, Bigarren Hezkuntzako irakasleentzako
masterra egin zuen zientzietako espezialitatean. Bi ikasketak hauek, EHUko
unibertsitatean jorratu zituen. Lizentziatura bukatzean, Eusko Jaurlaritzako
Osasun Sailean hasi zen lan egiten ikertzaile moduan. Ez zen zaila izan lan hau
topatzea, unibertsitatetik bideratua bait zegoen.
Urte batzuk ikertzaile
bezala lan egin eta gero, lagun baten ezkon ordezkapena egitekoa aukera
suertatu zitzaion eskola kontzertatu batean. Hiru astez egon zen eskola
honetan. Horren ondoren, Osasun sailera bueltatu egin zen. Denbora gutxira,
ikastetxe publikoetako listetatik deitu zioten eta pare bat hilabetez lanean
aritu zen eskola horretan. Honen ondorioz, masterra egitera animatu egin zen.
Guztira, lau ikastetxetan lan egiten egon da. Lau horietatik, bi publikoak izan
ziren eta beste bi kontzertatuak. Kasualitatez, bi kontzertatuak, eskola
txikiak izan ziren eta irakasle honek esan didan bezala: “kontzertatuak, ez
dute zerikusirik publikoetan ikusitakoarekin”. Eskola publikoak, institutuak
ziren eta 12-18 urte bitarteko ikasleak zeuden, kontzertatuan berriz, 0-18.
Beraren ustez, eskola kontzertatuetako funtzionamendua hobeagoa da publikoetan
funtzionamendua baino. Antolatuagoa dagoela arguaditzen du.
Lehen aipatu den bezala,
eskola kontzertatuak, publikoak baino txikiagoak ziren eta horren ondorioz,
familiekin, lankideekin eta ikasleekin harremanak estuagoak zirela esan
daiteke. Eskola publikoak berriz, eskola handiagoak zirenez, zailagoa zen
harreman gertuago bat izatea lankideekin, ikasleekin edota familiekin.
Nabarmentzekoa da, eskolekin izan duen harremanetan ez duela zailtasun handirik
izan.
Oro har, irakasle moduan
aritu da, baina azken urte honetan, zuzendaritza taldean sartu egin da eta
ikasketa buru lanak egiten dabil. Berritze-gune eta beste taldeekin ez du
harreman zuzenik eduki orain arte.
Metodologia aldetik,
aldaketak ematen ari direla esango luke. Beti gustuko izan du ikasleen
parte-hartze handia baina geroz eta gehiago sumatzen du hau beharrezkoa dela
klaseak hobeto emateko. Bere ustez, parte-hartze gutxi egon ohi da klaseetan
eta hori bultzatzea gomendagarria dela. Berak, bere klaseetan ikasleak
motibatuak ikustea gustoko baina nahiko zaila egiten zaio hau lortzea.
Teknologia berrien laguntzaz zerbait aurreratu da baina hala ere metodologia
aldaketa handiago bat egin behar dela uste du. Ikasgaien edukiak ikasleen bizi
esperientziekin lotu behar direla uste du eta hau lortzeko lanean dabil.
Krisien aldetik, bere lan
bizitza guztian krisian egon dela esan daiteke. Matematikako ikasketak bukatu
zituenean, estatua munduko krisi ekonomikoan sartuta zegoen ordurako. Beraz,
gaur egun dauden arazo antzekoak izan zituen: kontratu motzak eta eskasak,
ezjakintasuna zure postu edota lantokiari buruz… Aurretik esan bezala, lanbidea
aldatu egin zuen, ikertzailetik irakasle izatera baina hori ez zen bizitako
krisiengatik izan, baizik eta momentuan izandako gogo aldaketagatik. Krisi
gehien izan dituen lanean irakasle moduan izan da. Ikasle bihurriekin edota
gurasoekin arazoak izan ditu baina arazo hauek izan dituen arren ez du inoiz
bere lana uztea pentsatu.
Izan dituen lanak espero
zirenak izan ziren. Ikertzaile moduan lan egiten egon zenean oso gustura egon
zen bere benetan gustoko zuena irakaskuntza zela konturatu zen eta lan aldaketa
egitea bururatu zitzaion.
Irakaskuntzari buruz hitz
egiterakoan, aldaketa momentuan gaudela esan du. Bere ustez, urte gutxitan
ikasleak eta bizitza asko aldatu da eta irakaskuntza berriz, duela 40 urtekoa
bezalakoa da. Teknologia berrien bidez eta metodologia aldaketa handi batekin
(lan kooperatiboa, proiektuak, etab.) ikasle motibatuagoak eta langileagoak
edukiko dituztela pentsatzen du.
Beraren ustez, guraso eta
irakasleek bide berdin batean joan behar dira. Bide honetan ikasleak animatu
eta bideratu behar dituztela argudiatzen du. Gelan diziplina egotea
ezinbestekoa da baina modu egoki batean. Ikasleak gustora egon behar da klasean
dagoenean eta horretarako irakasleak konfiantza helarazi behar diola uste du.
IKT-ak eskola arloan onak direla uste du. Eskolara ekarpen ona egiten diola
baieztatzen du hauen bitartez gauza berriak ikasi daitezkeelako. IKT-ak
erabiltzen ditu bere klaseak praktikoagoak izateko. Modu horretan, ikasleek ez
dira hainbeste aspertuko.
Bukatzeko, urte hauetan
hezkuntzak aurre-paso gutxi eman dituela esan du. Baina urte honetan egiten ari
diren erreformak eta legeen erruz atzeraka goazela nabarmentzen du.
No hay comentarios:
Publicar un comentario